Mijn liefde voor het land
der vreugde groeit met de dag. We bouwen hoe langer hoe meer vriendschappen
uit, het braziliaans portugees kent minder en minder geheimen, gewenning aan
het klimaat treed op (27graden kan toch best frisjes aanvoelen me dunkt), het
op tijd komen is ondertussen ook al wijzelijk geschrapt uit onze woordenboek,
de do's (vb. gemiddeld 2 à 3 keer douchen per dag) and don'ts (vb. ga niet
achterop een moto zitten als je geen interesse hebt in die man, vriend of niet,
bezet of niet) worden ons stilletjes aan duidelijk, de mensen beginnen mijn
naam te onthouden en niet meer wereldvreemd te vinden (believe it or not: Abia
is één van de weinige die mijn naam juist kan uitspreken, anders is het de
Afrikaanse versie 'Anoki' of de Japanse versie 'Anoko'), 'Mamoe' of 'I-a-oe'
zijn de meest hilarische verbasteringen die ik jullie niet wil onthouden,
neefje Gianderson van 7jaar noemt mij sinds deze week spontaan 'tia' (=tante) terwijl Abia van 2jaar afkomt met vele kusjes
en af en toe een 'te amo' (schattigheidsgehalte ten top!),..
Maar luitjes geen paniek,
ik ben nog niet in de ik-wil-hier-nooit-meer-weg-fase aangezien vriend mug
geregeld met al zijn makkers een zwaar feestje op mijn lichaam bouwt. Zeg nu
zelf: 35 muggenbeten op mijn ene arm en 28 op de andere (om dan nog maar te
zwijgen over de rest van mijn lichaam) lijkt toch sterk op één van de 7
hoofdzonden genaamd gulzigheid!
Ik heb ontdekt dat ze
hier toch aan sport (in clubverband) doen, de sloebers! Mijn oog is gevallen op
capoeira. De originele capoeira-naam 'gringa' (=buitenlandse) werd mij na de
eerste les al toegewezen, ik vrees dat ik er niet meer onderuit kan en toch
snel iets zal mogen doen aan mijn lenigheidsgehalte! Maar of dit mijn nieuwe
liefde wordt, valt nog af te wachten. Eén ding is zeker, ik ben wel fan! De
dynamiek, de kracht, de controle, de sfeer,.. die het uitstraalt, wow, dit is
meer dan gewoon een ordinaire dans- en vechtsport. Het is wel duidelijk een
mannensport, wat had je ook anders van mij verwacht, en ik beken: het zien van
gespierde (vaak blote boven-)lijfjes die bovendien zot lenige bewegingen
uithalen is daarnaast wel zéér aangenaam meegenomen dus misschien blijf ik toch
nog een paar lessen proberen ;).
Volgende keer vertel ik
alles over de trouw in ons dorp van de Braziliaan/Belg Gula en de Belgische
Lien op 30 december (jawel, er zijn nog blanke vellekes gearriveerd in
Salinas!) en hoe Brazilianen het nieuwe jaar inzetten op strand. Ik voorspel nu
al een serieus feestweekend!
Feliz Natal! (=vrolijke
kerst!)