dinsdag 27 december 2011

Feliz Natal!


Mijn liefde voor het land der vreugde groeit met de dag. We bouwen hoe langer hoe meer vriendschappen uit, het braziliaans portugees kent minder en minder geheimen, gewenning aan het klimaat treed op (27graden kan toch best frisjes aanvoelen me dunkt), het op tijd komen is ondertussen ook al wijzelijk geschrapt uit onze woordenboek, de do's (vb. gemiddeld 2 à 3 keer douchen per dag) and don'ts (vb. ga niet achterop een moto zitten als je geen interesse hebt in die man, vriend of niet, bezet of niet) worden ons stilletjes aan duidelijk, de mensen beginnen mijn naam te onthouden en niet meer wereldvreemd te vinden (believe it or not: Abia is één van de weinige die mijn naam juist kan uitspreken, anders is het de Afrikaanse versie 'Anoki' of de Japanse versie 'Anoko'), 'Mamoe' of 'I-a-oe' zijn de meest hilarische verbasteringen die ik jullie niet wil onthouden, neefje Gianderson van 7jaar noemt mij sinds deze week spontaan 'tia' (=tante) terwijl Abia van 2jaar afkomt met vele kusjes en af en toe een 'te amo' (schattigheidsgehalte ten top!),.. 
Maar luitjes geen paniek, ik ben nog niet in de ik-wil-hier-nooit-meer-weg-fase aangezien vriend mug geregeld met al zijn makkers een zwaar feestje op mijn lichaam bouwt. Zeg nu zelf: 35 muggenbeten op mijn ene arm en 28 op de andere (om dan nog maar te zwijgen over de rest van mijn lichaam) lijkt toch sterk op één van de 7 hoofdzonden genaamd gulzigheid!

Ik heb ontdekt dat ze hier toch aan sport (in clubverband) doen, de sloebers! Mijn oog is gevallen op capoeira. De originele capoeira-naam 'gringa' (=buitenlandse) werd mij na de eerste les al toegewezen, ik vrees dat ik er niet meer onderuit kan en toch snel iets zal mogen doen aan mijn lenigheidsgehalte! Maar of dit mijn nieuwe liefde wordt, valt nog af te wachten. Eén ding is zeker, ik ben wel fan! De dynamiek, de kracht, de controle, de sfeer,.. die het uitstraalt, wow, dit is meer dan gewoon een ordinaire dans- en vechtsport. Het is wel duidelijk een mannensport, wat had je ook anders van mij verwacht, en ik beken: het zien van gespierde (vaak blote boven-)lijfjes die bovendien zot lenige bewegingen uithalen is daarnaast wel zéér aangenaam meegenomen dus misschien blijf ik toch nog een paar lessen proberen ;).
Ons gezin koos ervoor om, wegens niet veel centjes, enkel nieuwjaar samen te vieren en aldus gingen we op kerstavond, samen met broer Gileno en zijn kinderen Gianderson, Sadi Laurie en hun nichtje Caitlin, in op de uitnodiging van Zé (vriend van Gileno) om bij zijn familie pizza te komen eten. Bij aankomst zagen we een tafel vol lekkernij: 3 chocoladetaarten, kip, cake, kaasjes,.. onze oogjes begonnen al wild te fonkelen. Na het gebed en wat liedjes en dansjes van de kinderen, kregen we de zelfgemaakte pizza's voorgeschoteld. MMMMM, dat kwam precies toch dicht bij een culinair orgasme! Iets na 00u besloten we de kindjes ten slaap te leggen en met de vrienden nog een stapje te zetten. Kerstdag zelf brachten we door op het strand, weliswaar met een pintje in de hand onder een palmboom. Kerstgevoel met 32 graden? Claro que não! (=duidelijk niet!)


Volgende keer vertel ik alles over de trouw in ons dorp van de Braziliaan/Belg Gula en de Belgische Lien op 30 december (jawel, er zijn nog blanke vellekes gearriveerd in Salinas!) en hoe Brazilianen het nieuwe jaar inzetten op strand. Ik voorspel nu al een serieus feestweekend!

 
Feliz Natal! (=vrolijke kerst!)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten