Wie dacht dat ik
alleen maar genoot van het mooie weer en de toerist uithing in het land der
Vreugde, heeft het aardig mis!
Na de meer dan zalige
reis met mijn ouders, wou ik er nog zes weken een keiharde lap op geven op mijn
nieuwe stageplaats school Municipal Professor Valdemar Alvez Menezes. Maar
‘Brasil zou den Brasil’ niet zijn mocht ‘schrijf eerst een brief naar de
gemeente (nee, dat konden ze niet VOOR de reis vertellen) en kom dan over vijf
dagen eens terug voor je goedkeuring’, een kleine drie weken geworden zijn.
Aldus heb ik opnieuw drie weken ravotten en brielen op de PETI (en ondertussen
de deur platlopen van het secretariaat van educatie) in de kleren zitten en
loop ik sinds een week stage op de school, de aanhouder WINT!
De Braziliaanse
leerlingen gaan ofwel in de ochtend ofwel in de namiddag naar school, idem voor
de ‘professora’s’ (‘leerkrachten’). Aangezien ik drie weken gemist heb, heb ik
er echter niets beter op gevonden om zowel in de ochtend ALS in de namiddag bij
te springen als extra juf. Ohja, je kan het waarschijnlijk al bedenken: ze
verklaarden mij hier letterlijk ZOT. Na een week moet ik hen toch een beetje
gelijk geven dat het best een heftige bedoening is, maar misschien is mijn
leventje hier momenteel ook redelijk vol geboekt J.
Mijn weekdag
ziet er als volgt uit:
Mijn wekker (Ik
moet plots terug de wekker zetten!) gaat af om 6.40u, dan begint het ‘gevecht’
voor de douche want ook sloeber Habia gaat tegenwoordig in de ochtend naar
school. Met een beetje geluk ben ik rond 7uur uit de douche, hijs ik mijn in
een jeans (!) en ‘snel’ ik om brood (lees: verse, langwerpige sandwich of pistole)
bij de kruidenier om de hoek. Om 7.15u is het zover, een kleine 10 minuten
snelwandelen richting de school. Snelwandelen is wel het juiste woord want om
7uur is het hier al goed zweten in een jeans! Van 7.30u tot 11.30u help ik in
de klas van 8-13 jarigen (ja, dat is 1 klas van 22 leerlingen waarvan er
SLECHTS vier 8 of 9 jarigen zijn, de rest zijn ‘dubbelaars’). Dan snel naar
huis om mama Creor een beetje op te jagen met het middageten want om 12.40u
gaat mijn nieuwe snelwandeltocht alweer van start. Van 13u tot 17u help ik 27
kapoenen van 6-7 jaar leren lezen en schrijven (het leren potloden slijpen met
een breekmes behoort ook tot één van mijn taken). Doordat de kinderen uit
verschillende kleuterscholen komen en niet alle ouders hun kind thuis stimuleren
tot de alfabetisering, is het niveauverschil tussen de kinderen nu al
GIGANTISCH groot! Je kan het al raden, een aardig (vermoeiend) klusje voor de
juf om het ene kind te helpen leren tellen tot vijf en het andere kind te
helpen leren lezen. Maar wanneer ze trots afkomen gelopen met hun schriftje en
volluit ‘tia’ (‘tante’, want mijn naam is duidelijk te moeilijk voor hen)
schreeuwen, weet ik wel dat ik hier op mijn juiste stageplaats zit.
de avondactiviteit een fietstocht richting de capoeirales.
Sinds kort ben ik officieel een ‘capoerista’ die naar de naam ‘pinauna’
luistert (ik ben van de naam: ‘gringa’ = ‘buitenlandse’ af, juij!) en staat
mijn doop gepland op 24 april, JEIJ!. Tussendoor probeer ik hier en daar
nog een gaatje te vinden om wat te kleuren, knippen, plakken,
schilderen,.. aan mijn alfabetiserings-spellendoos voor mijn pagadders van 6-7 jaar (een onderdeel
van mijn bachelorproef). Als ik na dit alles nog wat tijd over heb, probeer ik
de laatste beelden van de (nieuwe en mooie) telenovella ‘Avenida Brasil’ mee te pikken om daarna rond 22.30u
mijn oogjes te sluiten.
Ondertussen
wordt er hier al vollop gepraat over afscheidscadeau’tjes, laatste barbecue’s
of feestjes maar daar heb ik nog geen oren naar. De tijd kort snel maar nog 18
dagen vollebak gaan en vooral GENIETEN!
Tchau!
x

Je doet dat goed! Komt er nog een blogbericht over wat je doop inhield?:-)
BeantwoordenVerwijderenHanne