Al een maand van de
kalender verdwenen, wat gaat het hier allemaal veel te snel! Ondertussen zaten
Eline en ik niet stil. We bezochten de verschillende, sociale projecten waar we
onze stage kunnen lopen. Een korte voorstelling:
-Verschillende schooltjes in en rond Salinas (hier is een pegagoog =
leerkracht)
-Een crèche in Salinas met een groep 1-2 jarigen en een groep 2-3-4
jarigen
-PCF (een medisch project waarbij een dokter en verpleegster wekelijks
op huisbezoek gaan bij de minder mobiele mensen in Salinas)
-Een 2 wekelijks project waarbij de mindervaliden onder begeleiding
2uur kunnen knutselen, tekenen,
kleuren,..
-PETI-projecten in en rond Salinas (kinderen gaan hier in de ochtend of
in de namiddag naar school. Wanneer zij niet op school zijn, gaan ze naar de
PETI. Dit is een soort opvang voor kinderen tussen 7 en 15 jaar om de
kinderarbeid tegen te gaan)
-Projovem, een project waar de jongeren tussen 15 en 18 jaar 3 avonden
in de week, onder begeleiding, spelletjes kunnen spelen, praatavonden houden,..
Bij het ene project hadden we al meer bedenkingen (qua werking,
organisatie,..) of net wilde ideën (het invoeren van leesmoeders in school,
knutselhoekjes maken in de crèche,..) dan bij het andere. Btw: vergeet het
beeld van de bomvolle, vuile klasjes/lokalen met jolige kindjes zonder
speelgoed en kijk maar eens goed naar de foto's (cf. Facebook)
Nu zijn ze ons op het secretariaat echter wel vergeten te zeggen dat
alle projecten hier sluiten van half december tot half februari, genaamd
zomervakantie. Eén project blijft open, de PETI dus binnenkort gaan we daar van
start!
1: we kregen kaas bij het onbijt,
zotjes!
2: plots zei iedereen gelukkige verjaardag, oke ze waren een dag te laat
maar soit, het zijn Brazilianen, altijd een beetje te laat ;)
3: Eline, broer Gileno en mama Creor hadden een taart laten maken en de
familie opgetrommeld om voor de nodige sfeer te zorgen. Een verjaardag om nooit
meer te vergeten? Check!
Voor de rest gaat alles hier zijn gangetje:
-Eline en ik vormen nog steeds een strak, en volgens de Brazilianen
complementair, team.
-We moeten bekennen, we zijn die-hard-fan geworden van één van de zovele
Braziliaanse telenovella's: 'A Vida a Gente'.
-Sinds kort hebben we besloten om zoveel mogelijk Portugees onder elkaar
te praten, jawel enorm bevorderlijk edoch crazy in the coconut!
-Op donderdagavond (ja, één avond in de week moeten we met pijn in het
hart onze favoriete soap missen) trekken we trouwgewijs met broer Gileno naar
de Engelse les. Lees: hij gaat naar de les, wij entertainmenen onszelf of de
klasgenoten.
-In het weekend gaan we pintjes drinken aan 'de ponte', op 'de praca'
(lokaal pleintje met bar) of gaan we een vuurtje stoken op een 'geheim'
strandje.
-De zonnecrème houden we nog steeds in de aanslag (ik zou liegen, Eline
houdt de zonnecrème stevig ter vriend, ik maak af en toe van zonnekloppen mijn
nieuwe sport)
-Ons huis heeft sinds kort ieder dag een happy hour. Lees: een uur van
de dag dat het aantal binnen- en buitenlopende mensen zijn hoogtepunt bereikt.
Om nog maar te zwijgen over de wekelijkse zin: "ah die ken je nog niet,
dat is lief van, neef van, zus van,..". Het maken van een stamboom dringt
zich stilletjes aan op.
-...
Ik slaag er precies toch niet in om een kort bericht te posten :)
Beijo!
Als het de bedoeling is om ons jaloers te maken dan ben je daar goed in geslaagd. Wat een leven! Binnen drie maanden zijn wij daar ook, we tellen de dagen reeds af. Ik zie ons al staan aan 'de ponte' bij broer Jutay. Zal hij dan pappa zeggen tegen mij? Beijo! Paps uit het koude, kille en grijze Assebroek
BeantwoordenVerwijderen